محيط كشت لايزين دكربوكسيلاز دارواش

خانواده ی انتروباکتریاسه توانایی دکربوکسیله کردن اسیدهای آمینه را دارا می باشد، از این رو میتوان روش هایی مانند آنچه در محیط کشت لایزین دکربوکسیلاز دارواش وجود دارد را جهت شناسایی باکتری های خانواده ی انتروباکتریاسه به کار برد

روش لایزین دکربوکسیلاز یکی تست افتراقی جهت تشخیص این باکتری ها میباشد. این محیط دارای اسید امینه ی لیزین، گلوکز و معرف pH می باشد.

ویژگی ها و کاربرد های محیط کشت لایزین دکربوکسیلاز دارواش :

• این محیط کشت برای افتراق “سالمونلا آریزونا” از گروه “Bethesda Ballerup” انتروباکتریاسه ها استفاده میشود. محققی به نام Falkow محیط کشت لایزین دکربوکسیلاز را برای تشخیص و افتراق سالمونلا و شیگلا طراحی کرده بود. این محیط کشت به وسیله APHA و سایر متد های استاندارد برای شناسایی انتروباکتریاسه ها توصیه شده است.
• رنگ اولیه ی این محیط بنفش است. در مراحل اولیه انکوباسیون، باکتری با تخمیر گلوکز اسید تولید می کند. این اسید باعث تغییر رنگ معرف به زرد می شود. در صورتی که باکتری قادر به دکربوکسیلاسیون لیزین باشد، باعث قلیایی شدن محیط و تغییر رنگ محیط به بنفش می شود. در میکروارگانیسم هایی که آنزیم دکربوکسیلاز تولید نمی کنند، رنگ محیط کشت لایزین دکربوکسیلاز به رنگ زرد باقی می ماند. بنابراین اگر پس از 24 ساعت انکوباسیون 37 درجه رنگ لوله بنفش بود، نشانه ی توانایی باکتری در دکربوکسیلاسیون لیزین می باشد.

پرتکول کار با محیط لایزین دکربوکسیلاز :

1. با لوپ یک کلنی باکتری را برداشته و در محیط حاوی اسید آمینه لیزین کشت دهید. محیط را 24 ساعت در 37 درجه انکوبه کنید و سپس نتیجه ی واکنش را مشاهده نمایید.
2. از آنجایی که توانایی باکتری برای دکربوکسیلاسیون در شرایط بی هوازی انجام میشود، باید مقداری پارافین روی سطح محیط مایع ریخته شود.

• کنترل مثبت: کلبسیلا پنومونیه
• کنترل منفی: انتروباکتر کلوآکه

• جهت بررسی اورنیتین دکربوکسیلاز و آرژینین دکربوکسیلاز نیز به همین روش عمل میشود.